J. van Es (bron: Oorlogsgravenstichting)

Jan van Es

1910 - 1942

Jan wordt geboren op 25 april 1910 in Boxmeer als oudste zoon van Johannes van Es en Gertruda Barents. Hij groeit op met elf broers en zussen in Boxmeer, Bergen en Venray. In 1932 trouwt hij met Klara Stensen met wie hij in Maashees gaat wonen en een gezin van vier kinderen sticht. Op dat moment is Jan koopman van beroep.

Ten tijde van de Duitse inval dient Jan bij de Koninklijke Marine. Als ziekenverpleger is hij dan gestationeerd op de Hr. Ms. Colombia. Dit door de marine gevorderde passagiersschip wordt ingezet als onderzeebootmoederschip. Onderzeeërs zijn te klein om voorraden aan boord te nemen, of zieken te verzorgen en krijgen daarom een moederschip toegewezen dat hierin kan voorzien.

Op 8 december 1941, een dag na de aanval op Pearl Harbor, verklaart de Nederlandse regering vanuit Londen Japan de oorlog. De Japanners grijpen dit aan om niet lang daarna Nederlands-Indië binnen te vallen; vanwege zijn natuurlijke oliebronnen en geostrategische ligging is de verovering van de kolonie essentieel geworden voor de Japanners om Oost-Azië te kunnen overheersen. De Nederlandse regering zendt daarop troepen en schepen richting Nederlands-Indië in de strijd tegen Japan. Op 5 januari 1942 wordt ook Jan aan boord van de Colombia naar de Oost gezonden.

In maart 1942 komt het schip aan in de haven van Colombo op Brits-Ceylon (nu Sri Lanka). Tegen die tijd is het bericht binnengekomen dat het KNIL op 8 maart heeft gecapituleerd en dat Nederlands-Indië is gevallen. Er wordt besloten om het schip in de haven van Colombo te stationeren. Daar zal het enkele uitgeweken onderzeeërs opwachten, om ze vervolgens naar de militaire basis in Bombay te begeleiden, waar de onderzeeërs gerepareerd zullen worden.

Voor Jan zou het echter niet zo ver komen. Op 19 maart 1942 verdrinkt hij onder onduidelijke omstandigheden in de haven van Colombo. Hij is 31 jaar geworden en vindt zijn laatste rustplaats op de algemene begraafplaats Kanatte in Colombo. In 1948 neemt zijn weduwe het aan Jan postuum toegekende Oorlogsherinneringskruis in ontvangst.

Meer
Meer

Steek een kaarsje op

+opsteken
Meer

Reacties

Henri van es zei op 11 september 2019

Een groot verlies voor mijn vader geweest in zijn leven

Gertruda Weel zei op 12 september 2019

Ik ben Moeder van 6 kleinkinderen.was getrouwd met zijn zoon Henk van Es.mijn oudste zoon heet ook Jan van Es.De dood van Jan heeft echt een stempel gedrukt op het leven van omavanEs stenzen op de kinderen ook op mij de vrouw van Henk. En de kleinkinderen.Het heeft hun karakter gevormd.Toen in de oorlog vaderloos.Ik ben nog de enige die nog leeft zijn kinderen zijn allemaal overleden..Hopelijk als er wat bestaat zijn ze nu bij hun Vader.

Reactie toevoegen

Beperkte HTML

  • Toegelaten HTML-tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

*Deze velden zijn niet verplicht en worden ook niet zichtbaar op deze website. Wij gaan vertrouwelijk om met uw e-mailadres en telefoonnummer.