H.M. Kock (bron: R.W. Catsburg, Steenbergen)

Harry Kock

1910 - 1944

Harry, soms ook Henri genoemd, wordt geboren op 1 september 1910 in Terheijden als eerste van de zes kinderen in het molenaarsgezin van Adrianus Kock en Cornelia Domen. Zijn vader overlijdt op vroege leeftijd, als ook Harry nog maar acht jaar oud is. Hij groeit op als een vrolijke jongen die met iedereen goed overweg kan. Nadat hij het kleinseminarie en het grootseminarie heeft doorgelopen, wordt Harry in 1936 tot priester gewijd. Niet lang daarna volgt zijn aanstelling als kapelaan van de parochie Welberg bij Steenbergen, waar hij graag gezien is.

Ten tijde van de Duitse bezettingsjaren zet hij zich actief in voor het verzet, naar alle waarschijnlijkheid als hulpverlener aan onderduikers.

De bevrijding van West-Brabant in het najaar van 1944 verloopt zeer chaotisch; in het kader van de Slag om de Schelde wordt rond Woensdrecht zeer zwaar gevochten en sommige dorpen in de omgeving wisselen er meerdere malen tussen geallieerde bevrijding en Duitse bezetting.

Op 1 november 1944 bevindt de kapelaan zich met dorpsgenoten in de schuilkelder van het hoofd van de school in Welberg, als er plots een Canadese soldaat voor de ingang staat. Harry kruipt naar buiten en wisselt enkele woorden met hem, waarna hij weer terugkeert. Spoedig nemen Duitse soldaten het dorp echter opnieuw in en sommeren iedereen in de schuilplaats naar buiten te komen. Ze hebben gezien dat de kapelaan contact heeft gehad met een Canadees. “Hier ist der Schweinhund!” wordt er geschreeuwd zodra hij naar buiten komt. Onder een tirade van gevloek en geschreeuw wordt Harry meegesleurd en verderop met geweerkolven en bajonetsteken fataal gewond.

De dorpelingen mogen hem niet helpen en worden onder toenemend artillerievuur van de naderende geallieerden en Duitse beschietingen naar Steenbergen afgevoerd. De pastoor ziet een moment om de kapelaan de laatste absolutie te geven, maar de kapelaan maant hem te laten liggen, omdat hij vreest voor de veiligheid van de pastoor. De vrouw van het schoolhoofd brengt hem nog een keer water, totdat ook zij met haar man naar Steenbergen wordt gestuurd.

Kapelaan Kock blijft eenzaam in het uitgestorven dorp achter en bezwijkt diezelfde dag nog aan zijn verwondingen. Hij is 34 jaar geworden en wordt in Welberg begraven. Na de oorlog wordt in zijn dorp een straat naar hem vernoemd.

Meer
Meer

Steek een kaarsje op

+opsteken
Meer

Reacties

Johan van der Made zei op 23 december 2017

KAPELAAN KOCK
Niet onvermeld mag blijven de door de Duitsers uitgevoerde tragi­sche moord op kapelaan Henri Kock in Welberg bij Steen­bergen. Dat we hier een Welbergse parochie­geestelijke willen noemen is vanwe­ge zijn Terheijdense afkomst. Henri of Harrie was namelijk als Henri­kus Marinus Kock op 1 september 1910 geboren als eerste kind van zes in het molenaarsgezin van Adrianus Kock en Cornelia Do­men.
Hij was vrolijke, zeer jovia­le dorpsgenoot, die met iedereen optrok. Hij moet een evenbeeld van zijn vader zijn geweest, die reeds in 1918 op tamelijk jonge leeftijd was overleden.
Na het doorlo­pen van de pries­teropleiding aan het Klein en het Groot Semi­narie werd Henri Kock in 1936 tot priester gewijd. Daarna volgde zijn aanstel­ling als kapelaan in de parochie Welberg. Daar was een erg geziene geestelijke. Tijdens de oorlog nam hij aktief deel aan het verzet, wat hen uiteindelijk duur kwam te staan.
Eind oktober 1944 vochten de geallieerden zich langzaam een weg tegen de sterk weerstand biedende vijand. Ook Welberg kwam in de frontlinie te liggen. De Canadezen slaagden er in om tot in het dorp door te dringen. Daar maakten ze een praat­je met enkele dorpsbewo­ners, waaronder de kapelaan. Naar wordt veron­dersteld hebben enkele achtergebleven en verscholen Duitsers de kapelaan zien praten met de geallieer­den.
De Duitse tegenstand gaf zich niet zomaar gewonnen. In alle hevig­heid schoten ze hun grana­ten naar de Canadezen, die genoodzaakt waren terug te trekken. Welberg werd wéér bezet. Een groep Duitse soldaten trapte de voordeur in van het huis waarin de pastoor en de kapelaan in de kelder zaten. Allen moesten naar buiten. "Hier ist der Schweinhund", werd tot de kapelaan gezegd en hij kreeg een harde klap in het gezicht. Toch bewaarde hij tegenover deze brute soldaten een waardige kalmte en sprak hem nog aan met "mijnheer", toen hij zichzelf tegen een dergelijk optreden verdedigde. De kapelaan werd door enkelen meegeno­men, die hem weer sloegen en hem vervol­gens een schot of een bajonetsteek in de buik gaven.
Hoewel het nog levens­ge­vaarlijk was op buiten te zijn, werd de hele groep in de richting van Steenbergen gestuurd. De pastoor zag zijn kape­laan onder een heg lig­gen en gaf hem snel de abso­lutie. Daar is hij een­zaam gestorven. Het was 1 novem­ber.
Kapelaan Kock werd begra­ven op het paro­chiekerkhof van Wel­berg en rust daar nu nog. Te zijner nagedachtenis is de dorpsstraat omge­doopt in Kapelaan Kockstraat.

Met dank aan mejuf­frouw C. Kock.

AFBEELDINGEN:
Foto van Henri Kock op zijn gedachtenisprentje
Zijn gedachtenisprentje
Krantenartikel 21-1-1945

IS GEPUBLICEERD:
Johan van der Made & Drs. Jan Broeders, MOBILISATIE 1939-’40 EN BEVRIJDING 1944-’45 Heemkundekring De Vlasselt 70 (1994)

Profile picture for user Frank van Doorn
BHIC Frank van Doorn zei op 2 januari 2018

Dag Johan, bedankt voor de achtergrondinformatie over kapelaan Kock!

Reactie toevoegen

Beperkte HTML

  • Toegelaten HTML-tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

*Deze velden zijn niet verplicht en worden ook niet zichtbaar op deze website. Wij gaan vertrouwelijk om met uw e-mailadres en telefoonnummer.