Cees wordt geboren op 22 juli 1926 in Stampersgat bij Oud Gastel als vierde van de acht volwassen geworden kinderen van Jacobus Nagtzaam en Anna Maria Lambregts. Cees is de derde met die naam in het gezin; twee eerdere zoons zijn ieder kort na geboorte overleden.
Als dienstplichtige komt hij op bij de Koninklijke Landmacht in Blerick en wordt als soldaat ingedeeld bij het 3-4-11 Regiment Infanterie. Vanwege het losgebarsten geweld van de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd wordt hij na algemene militaire opleiding in Roermond en Blerick naar Nederlands-Indië gezonden om daar bij te dragen aan het herstel van de rust en het Nederlandse gezag.
Cees vertrekt op 5 februari 1947 met de Johan van Oldenbarnevelt en komt na een zeereis van een maand aan in de haven van Tandjong Priok bij Batavia. In de Indische hoofdstad wordt hij ingezet voor wachtdiensten bij onder andere het paleis van luitenant-gouverneur-generaal Huib van Mook en de woning van legercommandant S.H. Spoor. Ook loopt Wim wacht bij de gevangenissen Struiswijk en Glodok. In de daaropvolgende maanden wordt zijn bataljon gelegerd rond Tangerang, waar het gebied middels patrouillegangen en acties wordt gezuiverd.
Tijdens de Tweede Politionele Actie van 19 december 1948 tot 5 januari 1949 wordt Cees met zijn onderdeel naar Poerworedjo gezonden voor de inname en zuivering van de sector. Daarna gaat het bataljon een zware tijd tegemoet. Met te weinig mensen moet een enorm gebied worden beveiligd, wat door de talrijke infiltraties en guerrilla-aanvallen van de revolutionairen nauwelijks is te doen.
Ook Cees wordt het slachtoffer van dit nieuw opgelaaide geweld. Op 22 maart 1949 komt Cees in Grantoeng bij Poerworedjo met een auto in een hinderlaag terecht. In het vuurgevecht dat dan uitbreekt, wordt Cees dodelijk getroffen. Hij is 22 jaar geworden en vindt zijn laatste rustplaats op het Nederlands ereveld Candi in Semarang.
Reacties
Ik heb enorme wardeering voor jullie stichting !!
Bedankt voor het compliment, Jenny!
Ook ons ligt het zeer na aan het hart dat de Brabantse gesneuvelden op gepaste wijze in herinnering worden gehouden, dat ze niet vergeten worden.
ik ben de enige in de familie die het graf van cornelis nagtzaam heb bezocht
ik ben de enige in de familie nagtzaam die het graf van cornelis nagtzaam in 1991 heb bezocht het was voor mij zeer emotioneel om bij het graf te staan van oom cees ik ken zijn hele gescihiedenis hoe hij daar naar toe is gegaan en hoe hij gesneuveld is ik een boek thuis waar dat allemaal inbeschreven sttaat nu 22juli zou 100 jaar worden wij zullen hem nooit vergeten rust in vrede inmiddels zijn alle broers en zussen van oom cees gestorven mijn neef heeft er voor gezorgd dat er een mooi bloemstuk bij zijn graf geplaats word we zullen jou nooit vergeten
Wat mooi om dit te lezen Jack, wat fijn dat jullie dit doen en zo jullie oom in ere houden en aan hem blijven denken.
Reactie toevoegen