Johannes van Haaren

Johannes wordt geboren op 20 april 1926 in Oosterhout als zoon van Gerardus van Haaren en Berendina van der Kruijssen. Kort na de oorlog, als hij twintig jaar oud is, werkt hij als ijsventer. Johannes trouwt op 30 december 1946 met Catharina Vermolen uit Ginneken en samen vestigen ze zich in Breda. Hun zoon wordt geboren op 15 juli 1947.

Johannes is daar dan niet bij aanwezig. In het voorjaar van 1947 heeft hij zich als dienstplichtige gemeld bij de Koninklijke Landmacht en is hij naar Nederlands-Indië vertrokken. Vanwege het losgebarsten revolutionaire geweld van de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd wordt hij, ingedeeld bij het 4-3 Regiment Infanterie, daar naartoe uitgezonden voor het herstel van Nederlands gezag. Eind maart 1947 vertrekt hij met S.S. Sloterdijk naar de Oost, waar hij na een zeereis van een maand aankomt in Batavia.

Het bataljon van Johannes wordt tijdens de Eerste Politionele Actie van 21 juli tot 4 augustus 1947 op verschillende plaatsen in West-Java ingezet langs de demarcatielijn, waar veelvuldig vuurcontact is met de strijders van het revolutionaire Indonesische leger. Tegen het einde van de Eerste Politionele Actie komen de verschillende compagnieën weer bijeen in Cheribon, waarna overplaatsing volgt naar Soemedang.

Eind januari 1948 raakt Johannes tijdens een patrouille in Damaradja dodelijk gewond. Hij wordt voor verpleging overgebracht naar het Juliana-Ziekenhuis te Bandoeng, maar de geboden hulp mag niet meer baten. Johannes overlijdt op 28 januari 1948 op 21-jarige leeftijd. Op diezelfde dag overlijden ook Franciscus Kuijpers en Henricus Leenders van hetzelfde bataljon; vermoedelijk zijn zij alle drie bij dezelfde actie dodelijk gewond geraakt. Johannes vindt zijn laatste rustplaats op het Nederlands ereveld Pandu te Bandung.