Henri wordt geboren op 28 mei 1922 in Soerabaja in Nederlands-Indië, als zoon van Jarich Moll en Meyntje Mulder. Terwijl zijn ouders in Soerabaja blijven, wordt Henri voor zijn scholing naar Nederland gezonden. Hij bezoekt de kostschool St. Louis in Oudenbosch en raakt daar bevriend met Jan Roozen. De vakantieperiodes zou Henri in Nederland bij Jans ouders in Eede in Zeeuws-Vlaanderen doorbrengen.
Tijdens de oorlogsjaren staat Henri in Eede ingeschreven en werkt als calculator. Samen met Jan duikt hij in Asten onder bij de familie Houben om te ontkomen aan de Arbeitseinsatz, de verplichte tewerkstelling in Duitsland. Henri en Jan raken via de kring van onderduikers betrokken bij het verzet en sluiten zich aan bij de sabotage- en knokploeg van Liessel bij Deurne. Henri neemt daar de schuilnaam ‘Harry’ aan.
Tijdens de Duitse bezetting bevindt zich in Liessel ‘Heitraks Goor’, een kamp van Nederlandsche Arbeidsdienst, een pro-Duitse werkverschaffingsorganisatie. In de zomer van 1944 wordt het kamp door de knokploeg van Liessel overvallen die daarbij ook enkele aanwezige NSB’ers gevangen nemen. Als de Duitsers onderzoek beginnen naar de gebeurtenissen, ontruimt de tijdig gewaarschuwde knokploeg het kamp.
Henri en Jan zijn niet van de ontruiming op de hoogte gebracht. Op 8 september 1944 keren ze per fiets terug naar Heitraks Goor, waar zich inmiddels Duitse militairen ophouden. Zij zien Henri vanwege zijn uiterlijk aan voor een Amerikaanse piloot of spion en schieten hem al fietsend meteen dood.
Volgens een andere lezing worden Henri en Jan dan allebei gevangengenomen en op het kampterrein vastgezet in een wachthuisje. Henri zou daarna zijn jas, waarin hij een revolver verborgen hield, hebben moeten afgeven. Als hij daarna vervolgens probeert te vluchten, wordt hij neergeschoten. Gewond liggend zou hij van korte afstand met twee kogels door het hoofd zijn doodgeschoten.
In elk geval wordt Jan gevangengenomen en na arrestatie afgevoerd naar de gevangenis in Venray. Hij wordt hardhandig ondervraagd en gemarteld, maar geeft geen namen prijs. In Nijmegen wordt hij vervolgens ter dood veroordeeld, maar op de dag dat het vonnis zou worden voltrokken, kan hij ontsnappen door de chaos en ravage van het bombardement op de stad, uitgevoerd in het kader van operatie Market Garden.
Henri is 22 jaar geworden en vindt zijn laatste rustplaats op Nationaal Ereveld Loenen.
Reacties
Ik ben een zoon van Jan ROOZEN die in dit verhaal genoemd is.
Ik ben een kleinzoon van Jan Roozen. Ik heb mijn grootvader nooit mogen kennen maar dit verhaal maakt mij trots zijn naam te mogen dragen. Ontroerend verhaal.
Wat mooi, Michaël en Thomas, om van jullie beiden hier een reactie te mogen ontvangen. Het is inderdaad een heel indrukwekkend verhaal, zeker het gedeelte over zijn gevangenneming en ontsnapping. Wat moedig! Werd er thuis wel eens gepraat over wat hij allemaal meegemaakt heeft?
In het boek van Ben Damen "De vergeten gezichten van Brabant: tussen oorlog en vrede" verschenen in 2025 wordt het verhaal beschreven van Harry Moll en mijn vader Jan Roozen. Jan trouwde in 1952 met Gerda Houben, die hij had leren kennen op zijn onderduikadres in Asten. De familie Houben heeft veel mensen een goede schuilplaats geboden tijdens WO-II, er verbleven ook mensen met een Joodse achtergrond. Mijn moeder en oma gingen elke nacht uit bed richting het bos om te controleren of ze in de schuilkelder nog leefden. In september 1944 werd mijn vader diverse keren 'voor de muur gezet', hij bleef zwijgen ondanks de hevige martelingen en redde daarmee ook de familie Houben en overige onderduikers. Het verhaal komt ook voor in "Liessel brandt, geschiedenis van Liessel in de Tweede Wereldoorlog" door Harrie Rijnders, gepubliceerd in 1994.
Mijn vader is in 1985 al overleden, maar werd in dat boek bedankt voor zijn 'heldendaad'. Voor zijn verzetsdaden werd mijn vader onderscheiden met het verzetsherdenkingskruis.
Gertrud Roozen, dochter van Jan Roozen en Gerda Houben, lid van de Vereniging Kinderen van Verzetsdeelnemers 1940-1945
Hartelijk dank voor het delen van dit bijzondere verhaal, Gertrud! Wat mooi dat de onderduikers in Asten dankzij je vader zijn gered en dat hij ook het verzetsherdenkingskruis heeft ontvangen.
Reactie toevoegen